Inleiding
Met het stijgen der jaren neemt ook bij de hond de kans op problemen toe. In dit artikel zal ik enkele voorkomende kwalen behandelen. Daarnaast vindt u enkele tips over de voeding en verzorging van de oudere hond.

Leeftijd
Wat is oud? Vaak wordt gesteld dat een hondenjaar gelijk staat aan zeven mensenjaren. Dit gaat niet helemaal op. Kleine hondenrassen kunnen vaak hoge leeftijden bereiken, terwijl de grote rassen niet zo oud worden. Voor kleine rassen is 15 jaar geen uitzondering, terwijl grote rassen blij mogen zijn als ze de 10 jaar halen. 

Voeding en verzorging
Net als bij ons gaat alles bij het oudere dier ook wat trager. Het uithoudingsvermogen neemt af, zicht en gehoor worden minder en het dier heeft meer behoefte aan rust. Houd hier rekening mee en gun uw hond wat meer tijd. Hoewel er tegenwoordig veel zogenaamde seniorendiëten op de markt zijn is het niet nodig de voeding van uw huisdier te wijzigen zolang het dier gezond is. Bij overgewicht , lever- of nierkwalen ligt dit anders en is dieetvoeding noodzakelijk. Oudere dieren zijn minder actief dan jongere en hebben daardoor een lagere voedingsbehoefte. Let hier op, anders kan uw hond te zwaar worden. De vacht heeft meer verzorging nodig. Oude honden kunnen een zware vachtlucht hebben, vooral als ze nat zijn. Dit wordt vooral veroorzaakt door de samenstelling van het huidvet (talg). Het extra toevoegen van speciale vetzuurpreparaten aan de voeding kan dit verhelpen evenals wassen met een speciale hondenshampoo. Tip: wordt de vacht van uw hond erg droog na het wassen, spoel hem dan na met water met een beetje badolie erin, dan brengt u weer wat vet terug in de vacht. Het is nuttig om een keer in de week de hond even helemaal na te kijken. Let op de oren, het gebit en op mogelijke gezwellen. Bij teven is het belangrijk om de melkklieren regelmatig op knobbeltjes te controleren. Bij dit soort tumoren geldt dat hoe eerder er ingegrepen wordt, des te groter de overlevingskansen voor de hond zijn.

Ziektes
Met het stijgen der jaren neemt ook bij uw huisdier de kans op ziektes toe. Veel van deze kwalen zijn het gevolg van slijtage of veroudering van het weefsel. Voorbeelden zijn staar, doofheid, gewrichtsslijtage, gebitsproblemen en sommige hartklachten. Ook het afweerstelsel is minder actief, waardoor uw oudere dier meer kans heeft op allerlei infectie ziekten en gezwellen. Dit is de reden waarom ook een oudere hond regelmatig ingeënt moet worden. U kunt dit vergelijken met de griepprik bij bejaarde mensen. Uw huisdier blijft dan voor deze ziektes (Hondeziekte, Parvo, Weil, etc ) gespaard. Doofheid bij deze patiënten is vaak niet behandelbaar. Er bestaan voor honden geen hoorapparaten. Vaak lukt het baas en hond om te communiceren door middel van gebarentaal. Een dove hond is niet meer verkeersveilig en zal dus aan de lijn uit moeten. Een verminderd gezichtsvermogen kan verschillende oorzaken hebben. Staar, te herkennen aan een blauwgrijs verkleuring van het oog, is een echte ouderdomskwaal. Het leidt maar zelden tot volledige blindheid. Het is operatief te verhelpen, mits het oog geen andere afwijkingen vertoont. Een andere oorzaak is nachtblindheid, een erfelijk gebrek wat op oudere leeftijd tot totale blindheid kan leiden. Poedels en verschillende jachthondenrassen zijn hier gevoelig voor. Er is geen genezing mogelijk. Nieraandoeningen geven vage klachten. De hond is sloom en lusteloos, valt af, z'n vacht wordt dof en soms gaat het dier meer drinken en dus meer plassen. Alleen door bloedonderzoek kan met zekerheid worden vastgesteld of een dier een nierkwaal heeft. De behandeling bestaat uit het geven van dieetvoeding, eventueel aangevuld met medicijnen. Hartklachten bij de oudere hond komen meestal door lekkende hartkleppen. Met medicijnen kunnen deze dieren geholpen worden. Gebitsproblemen komen zeer veel voor. Het kan variëren van wat tandsteen en een bedorven adem tot een volkomen rot gebit. Behandeling is dankbaar; het dier is verlost van een hoop irritatie en de baas van veel stankoverlast. Bij teven vormen baarmoederontstekingen en melkkliergezwellen de twee belangrijkste doodsoorzaken. Typisch voor een baarmoederonsteking is een hond die enkele weken na de loopsheid ziek wordt. De hond is lusteloos, eet slecht, drinkt veel en heeft soms een vieze uitvloeiing. Een snelle behandeling is noodzakelijk, uitstel kan dodelijk zijn. De teef moet geopereerd worden om de zieke baarmoeder te verwijderen. Bij oudere reuen zien we veel prostaatklachten. Dit uit zich meestal in het verlies van kleine druppeltjes bloed, onafhankelijk van de plas. Het gaat hier meestal om een goedaardige vergroting van de prostaat met soms een ontsteking erbij. De aandoening laat zich goed behandelen, maar wil nog wel eens terugkomen. Prostaatkanker komt bij de reu gelukkig maar zelden voor.