Dermatitis interdigitalis, stinkpootinfectie
Deze aandoening komt bijna op elk melkveebedrijf voor en is een van de belangrijkste oorzaken van klauwkreupelheid bij het rund. De ziekte begint met een natte, stinkende ontsteking van de huid in de tussenklauwspleet, vandaar de naam "stinkpoot".
De infectie ontstaat door direct contact met infectieus materiaal in de mest. Fusobacterium necrophorum, ook van belang voor het aanslaan van een stinkpootinfectie, is altijd in een koppel aanwezig. Deze kiem bevindt zich in de mest en kan door middel van zijn toxines ( gifstoffen) samen  met Bacteroïdes nodosus     (de bacterie die de Stinkpoot veroorzaakt) de huid – en hoornlaag aantasten en zo samen gemakkelijk in de diepte inwerken. Het aanslaan van de infectie is niet alleen afhankelijk van de aanwezigheid van de twee genoemde bacteriën maar ook van de vochtigheid en de temperatuur van de omgeving. Aangenomen wordt dat de verweking van de hoornlaag door het vocht het binnendringen van de micro-organismen mogelijk maakt.
De ontsteking van de tussenklauwhuid kan zich uitbreiden naar de balhoorn van de aangrenzende klauwen. Daarbij ontstaat een afwijkende hoornvorming met richels en kloven t.h.v. de hielhoorn. De infectie bevordert ook de hoornvorming van de wand en de zool, vooral in de buitenklauw van de achterpoten. Deze wordt daardoor extra hoog en sterk overbelast. Het gevolg hier van zijn zoolkneuzingen met eventueel zoolzweren tot gevolg.
De bestrijding van deze infectie en de gevolgen ervan bestaat uit: tijdig en vakkundig pedicuren, het aanwenden van formalinebaden en een hygiënische huisvesting (schone roosters). Lokaal of parenteraal antibiotica toedienen heeft bij deze infectie geen zin.